RSS
 

Victim

14 mar

Polowanie“ duńskiego reżysera i scenarzysty Thomasa Vinterberga to opowieść o tym, jak życie człowieka może diametralnie zmenić się pod wpływem jednej chwili, jednego rzuconego mimochodem oskarżenia. Oraz o tym jak łatwo zasiać ziarno niepewności w drugim człowieku, jak łatwo stracić do kogoś zaufanie, jak trudno odróżnić prawdę od kłamstwa i zadecydować po czyjej stronie stanąć.

Prostymi środkami, bez upiększeń, scenarzyści Vinterberg oraz Tobias Lindholm ukazują widzowi jak łatwo doprowadzić do sytuacji, w której odczujemy niezwykle silny ostracyzm społeczny, doznamy alienacji, zetkniemy się z silną złością, nienawiśią, a nawet furią innych. Obraz Vinterberga ukazuje jak szybko ziarenko niepewności urasta do wielkości ogromnego głazu, jak mechanizm pierwszego nie w pełni wypowiedzianego oskarżenia jest w stanie wymknąć się spod kontroli. Wreszcie – jak trudno jest bronić się przed takim ciosem, gdy jego treść zacznie funkcjonować w przestrzeni społecznej, jako element wiedzy powszechnej.

Niezwykle ważne jest to, że od strony formalnej film jest niezwykle stateczny, spokojny i stonowany. Silnie koresponduje to z uosobieniem samego bohatera, pozytywnie nastawionego do rzeczywistości, który jednak nie okazuje swoich emocji w wyrazisty, pełen ekspresji sposób, sygnalizując je raczej niewielkimi zmianami zachowania. Mads Mikkelsen zagrał swojego bohatera z niezwykłym wyczuciem, potrafiąc ukazać jego dramat w wyjątkowo klarowny, a jednocześnie pełen emocji sposób.

Taki jest też sposób prowadzenia historii. Rozwijający się powoli, jednak stopniujący napięcie z niezwykłą precyzją, powolutku potęgujący uczucie osaczenia, osamotnienia i niemocy, które odczuwa główny bohater, a widz razem z nim. „Polowanie“ to obraz niezmiernie intrygujący, skłaniający do myślenia. Stawiający ważne pytania, dotyczące życia we wspólnocie i zaufanym kręgu znajomych. Poddający w wątpliwość siłę takich relacji, wynikającą z niepewności: do jakiego stopnia znamy drugą osobą i możemy darzyć ją zaufaniem? Co jest wyznacznikiem prawdziwej przyjaźni i gdzie leży granica wedle której weźmiemy słowa przyjaciela ponad słowa kogoś innego? Pytanie niezwykle trafne, a odpowiedź na nie udzielona w nietypowy, niejednoznaczny sposób.

Wszystko to sprawia, że „Polowanie“ umiejętnie wciąga do swojego świata, zestawiając surowość i czystość przekazu z powoli nakręcającą się spiralą nienawiści, potrafiącą wykiełkować z niewielkiego ziarenka niepewności. Niezwykle ciekawy przekaz, bardzo umiejętnie operujący scenami między poszczególnymi bohaterami, trafnie punktującymi konkretne elementy fabuły i podbijającymi napięcie na jeszcze wyższy poziom. Niezwykłe wrażenie robi w szczególności końcówka, z wyraźnym wskazaniem sceny rozgrywającej się w przedsionku kuchni (miejscu o posadzce w szachownicę), która przewrotnie kwituje cały problem rozgrywany w filmie.

„Polowanie“ to bardzo dobry film, dający do myślenia i potrafiący silnie przykuć uwagę. Bardzo ciekawie zarysowano sytuację wyjściową, dzięki której odczuwamy dysonans i niezgodę na to, co dzieje się na ekranie. To sprawia, że „Jegten“ jest niezmiernie ciekawą pozycją, z którą warto się zapoznać. Mocne 8/10!

 
Brak komentarzy

Napisane przez w kategorii Movies

 

Dodaj komentarz

 

 
 

  • RSS